Osiedla żydowskie w Hebronie

Hebron, 24 sierpnia 2015 r.

 

Izraelski posterunek przed Sanktuarium Grobu Patriarchów, które Arabowie przekształcili w meczet "Ibrahimi Mosque"

 

Opisany w Księdze Rodzaju Hebron, to kolebka narodu żydowskiego:

- (...) Pan rzekł do Abrama: "Spójrz przed siebie i rozejrzyj się z tego miejsca, na którym stoisz, na północ i na południe, na wschód i ku morzu.

Cały ten kraj, który widzisz, daję tobie i twemu potomstwu na zawsze.

[Ks. Rodzaju, 13:14-15]

 

W Hebronie znajdują się groby patriarchów i ich żon - Abrahama i Sary, Izaaka i Rebeki, Jakuba i Lei.

Ziemię, na której obecnie znajduje się Sanktuarium Grobu Patriarchów, Abraham kupił od Efrona Chetyty z ludu Chetytów za 400 syklów srebra:

- Abraham przystał na żądanie Efrona. Odważył więc Efronowi sumę, którą ten wymienił w obecności Chetytów: czterysta syklów srebra, jakie były wówczas w obiegu.

Tak więc posiadłość Efrona w Makpela, w pobliżu Mamre, czyli pole i znajdująca się na nim pieczara, oraz wszystkie drzewa wzdłuż jego granicy stały się własnością Abrahama w obecności Chetytów i wszystkich, którzy wchodzili w bramę ich miasta.

A potem Abraham pochował swoją żonę Sarę w pieczarze na polu [zwanym] Makpela w pobliżu Mamre, czyli Hebronu, w kraju Kanaan.

Odtąd pole i znajdująca się na nim pieczara przeszły od Chetytów do Abrahama jako tytuł własności grobu.

[Ks. Rodzaju, 23:16-20]

 

Cytowane wyżej fragmenty Tory mają dla zasadnicze znaczenie dla polityki współczesnego Izraela. Stanowią uzasadnienie dla roszczeń Żydów do Hebronu.

Zgodnie z późniejszą I Księgą Kronik, w Hebronie Dawid został namaszczony na króla Izraela:

- Przyszli więc wszyscy starsi izraelscy do króla, do Hebronu i Dawid zawarł z nimi przymierze w Hebronie przed Panem, po czym namaścili Dawida na króla nad Izraelem, według słowa Pana, wypowiedzianego przez Samuela.

[Pierwsza Księga Kronik, 11:3]

 

Po zburzeniu I Świątyni Jerozolimskiej (587 pne.), Żydzi zostali wypędzeni z Hebronu.

W roku 1267 sułtan Bajbars panujący nad Hebronem zabronił Żydom i Chrześcijanom wchodzenia na teren Sanktuarium Grobu Patriarchów.

Zakaz obowiązywał przez 700 lat, do roku 1967, kiedy w wyniku Wojny Sześciodniowej żołnierze izraelscy zajęli miasto.

Izrael nie przyłączył Hebronu do swojego terytorium. Musiałby wtedy uznać mieszkających tam Arabów za pełnoprawnych obywateli.

Za to w lutym 2010 r. Sanktuarium Grobu Patriarchów zostało wpisane na listę żydowskiego dziedzictwa narodowego.

 

* * * * *

 

W roku 1968 rabin Moshe Levinger z grupą Żydów, udając turystów ze Szwajcarii wynajęli pokoje w hotelu Al-Khaled przy Ein Sarah Street w Hebronie i odmówili wyprowadzenia się.

Władze izraelskie nakazały opuszczenie hotelu, jednak pozwolono im przenieść się do budynków nieczynnej bazy wojskowej tuż poza granicą administracyjną miasta.

W roku 1971 powstało tam osiedle cywilne Kiryat Arba. Na dzień 1 stycznia 2012 r. liczyło 7593 mieszkańców.

Osiedle sąsiaduje z Sanktuarium Grobu Patriarchów.

 

W kwietniu 1979 r. żona Moshe Levingera, Miriam poprowadziła marsz żydowskich osadników do centrum Hebronu.

Zajęli budynek opuszczonego szpitala Hadassah Hospital przy Al-Shuhada Street. Tym razem pozwolono im pozostać w centrum miasta.

Al-Shuhada Street to głowna droga prowadząca do Grobu Patriarchów.

 

Kolejne osiedla powstawały według tego samego schematu:

Grupa Żydów zajmowała budynki w Hebronie i odmawiała ich opuszczenia.

Siły zbrojne Izraela udzielały im ochrony, a władze po jakimś czasie legitymizowały osiedla.

Obecnie w granicach miasta Hebron mieszka 700 żydów, a ich bezpieczeństwa strzeże 2000 izraelskich żołnierzy i funkcjonariuszy straży granicznej.

Na domach, które sąsiadują z osiedlami żydowskimi Arabowie wywieszają palestyńskie flagi.

 

Prawo karne Państwa Palestyńskiego przewiduje karę dożywotniego więzienia dla Araba, który sprzeda nieruchomość Żydom.

Do roku 2014 za takie przestępstwo groziła kara śmierci i była faktycznie orzekana.

Formalnie żaden wyrok nie został wykonany. Przeprowadzenie egzekucji wymaga podpisu prezydenta, a Mahmud Abbas bardzo liczy się z europejską opinią publiczną.

W praktyce skazani byli w więzieniu poddawani torturom i ulegali śmiertelnym wypadkom.

W przypadku Arabów, którzy sprzedali domy Żydom i wyjechali, nieznani sprawcy egzekwują odpowiedzialność klanową.

Całe rodziny pozostawione w Palestynie były mordowane.

 

* * * * *

 

25 lutego 1994 izraelski osadnik z osiedla Kiryat Arba, Baruch Goldstein wszedł do Sanktuarium Grobu Patriarchów z karabinem M-16 i plecakiem pełnym magazynków z nabojami.

Otworzył ogień do modlących się muzułamanów. Zabił 29 osób, a kilkaset ranił.

Kiedy zmieniał kolejny magazynek, został zabity przez pozostałych przy życiu Arabów.

Dla żydowskich osadników w Hebronie Baruch Goldstein jest bohaterem, męczennikiem za wiarę.

 

* * * * *

 

 

Żydzi i Arabowie w Hebronie - galeria zdęć

 

* * * * *

 

Zdjęcia: Robert Ostrowski

 

Tags: